Ezhdaha Bulaqi (A 5-59)
Minua’nın yazıtını taşıyan kaya nişi, Uşnaviyeh’in 18 km kuzeyinde, Urmiye yolunda Zeyveh yol ayrımının yakınında, su bölümü çizgisinin ötesinde ve Qasemlu Nehri boyunca yer almaktadır. Yolun kenarındaki oldukça girintili çıkıntılı bir kaya yüzeyine oyulmuş olan niş, yoldan yaklaşık yirmi metre geridedir. Niş 2,60 m yüksekliğinde ve en geniş yerinde 1,50 m genişliğindedir; derinliği üst bölümde yaklaşık 20–30 cm’den alt eşikte yaklaşık 80 cm’ye kadar değişmektedir. Kaya ile yol arasındaki taşlık zeminde, kaynak suyu üç noktadan olağanüstü bir kuvvetle fışkırarak Qasemlu Nehri’ne akmaktadır. Bu anıt, Hasanlu arkeolojik kazı heyetinin yöneticisi R. H. Dyson tarafından 1971 yılında keşfedilmiştir. Aynı metin nişte dört kez tekrarlanmıştır: ikisi arka duvarda (üstte A, altta B), diğerleri ise sol (C) ve sağ (D) yan duvarlarda birer kez. Yazıt, muhtemelen bir çeşme veya kuyu olan bir tarmanili yapısının inşasıyla ilgilidir.
Transliterasyon (Salvini, CTU V):
A
1 dhal-di-⸢ni-ni⸣ [uš-ma]-⸢ši⸣-ni
2 mmì-nu-⸢a⸣-[ni miš-pu-u]-⸢i⸣-ni-hi
3 MAN DAN-⸢NU⸣ [MAN al-su]-i-ni
4 MAN KUR[bi-i-a-i-na-ú-e]
5 a-[lu-si URUṭu-uš]-⸢pa-e⸣ [URU]
6 m[mì-nu-a-še i-ni-li]
7 ⸢ta-ra⸣-[ma-ni-li te-ši-ú-ni]
B
1 dhal-di-[ni-]⸢ni⸣ [uš-ma]⸢-ši⸣-ni [mmì-nu-a-ni]
2 m⸢iš⸣-pu-[u-i-ni-hi MAN DAN-NU] MAN al-[su-i-ni]
3 MAN ⸢KUR⸣[bi-i-a-i-na-ú-e a-lu]⸢-si URU⸣[ṭu-uš-pa-e URU]
4 mmì-[nu-a-še i-ni-li ta-]⸢ra-ma⸣-ni[-li te-ši-ú-ni]
C
1 [dhal-di-ni-ni uš]-ma-ši-ni
2 [mmì-nu-a-ni miš-pu]-u-i-ni-hi
3 [MAN DAN–NU MAN al-]⸢su⸣-i-ni
4 [MAN KURbi-i-a-]i-na-[ú]-e
5 [a-lu-si URUṭu-uš-pa]⸢-e⸣ URU
6 [mmì-nu-a-še i]-ni-li
7 [ta-ra-ma]-ni-[li te]-ši-⸢ú⸣-ni
D
1 ⸢d⸣hal-di-ni-ni uš-[ma-ši-ni]
2 [mmì]-nu-a-ni m⸢iš⸣[-pu-u-i-ni-hi]
3 [MAN DAN]-NU MAN ⸢al⸣[-su-i-ni]
4 [MAN KUR]bi-⸢i-a⸣-i-[na-ú-e]
5 [a-]⸢lu⸣-si [URUṭu]⸢-uš⸣-[pa-e URU]
6 [mmì]-nu-a-⸢še i⸣[-ni-li]
7 [ta-]⸢ra⸣-ma-ni-li te-⸢ši⸣[-ú-ni]
Çeviri:
“Tanrı Haldi’nin himayesinde, (ben) İşpuini’nin oğlu Minua, güçlü kral, büyük kral, Bia ülkelerinin kralı, Tuşpa-Şehri’nin efendisiyim. [Minua bu kuy]uyu [inşa etti(?)].”
Kaynaklar:
Salvini, M. 1984. “La nicchia rupestre di Ain-e Rum,” Tra lo Zagros e l’Urmia. Ricerche storiche ed archeologiche nell’Azerbaigian iraniano, ed. P. E. Pecorella et al., Roma, ss. 71–76 ve Lev. IX–XI.
Salvini, M. 2021. “The Rock Niche of the Urartian King Minua at Ain-e Rum in Iranian Azerbeijan,” Proceedings of the International Conference on the Iron Age in Western Iran and Neighbouring Regions, ed. Y. Hassanzadeh, A. A. Vahdati, Z. Karimi, Tehran, ss. 80–93.
Salvini, M. 2008–2018. Corpus dei Testi Urartei, v. 1 ss. 242–244, v. 3 ss. 166–168, v. 5 ss. 161–162.
eCUT – Electronic Corpus of Urartian Texts (https://oracc.museum.upenn.edu/ecut/Q006957).
CTU A 5-59 = KUKN 158
Görseller:
M. Salvini, 2021